Artykuł o Gawrzyjałkach

Tydzień temu w załączniku do czasopisma "Gość Niedzielny" ukazał się artykuł o naszym kościele (str. 8 załącznika). Jest tam krótki zarys historii kościoła a także krótka wypowiedz naszego księdza proboszcza. Zanteresowanych odsyłam do tej strony.

Żałoba

W związku z ostatnimi wydarzeniami, wypadkiem lotniczym pod Smoleńskiem, także w naszym kościele odbyła się dziś msza za tragicznie zmarłych Prezydenta RP, jego małżonkę, pozostałych delegatów, którzy mieli uczcić pamięć zamordowanych oficerów polskich w Katyniu. Na mszy pojawił się Wójt Gminy Szczytno z małżonką i Pani Skarbnik, uczestniczyła także nasza OSP ze swoim pocztem sztandarowym, którzy po mszy ustawili przed krzyżem znicze łącząc się w bólu z całą Polską.

Szkoła

Zamieszczam tu jedno z archiwalnych zdjęć przedstawiających naszą szkołę. Budynek z zewnątrz niewiele się różni od tego sprzed prawie 80 lat. Zdecydowanie więcej zmieniło się wewnątrz w porównaniu choćby z tym wnętrzem, które pamiętam z moich lat szkolnych, co nie było znów tak dawno. Zdjęcie z 1933 r.

Wiersz

Już jakiś czas temu w niemieckojęzycznym czasopiśmie "Heimatbote der Kreisgemeinschaft Ortelsburg Ostpreußen" natknęłam się na wiersz "Unsere Kirche" (Nasz Kościół), którego autorem jest Herbert Sontowski:

Unsere Kirche

Du warst einst Stätte der Undacht und der Zuversicht
Der Glaube bleibt uns an das ewge Licht
Die Dich erbauten ruhen in der Erde Schoß
Den heute Lebenden ein schmerzlich Los

Von der Kanzel kam das Wort
heute hören wirs am andern Ort
Es sang der Chor in Deiner Halle
begleitet vom Posaunen Schalle

Fast vierzig Jahre, hast Freude uns bereitet
hat Orgel und Gemeinde Dich begleitet
Den Ruf der Glocken weit hinaus verbreitet
Wenn beim Trauerklang, zur letzten Ruhe wurd geleitet

Es waren zwei im hohen Turm
Eine fiel im Kriegessturm
Die Stunden zählte Deine Uhr
Doch längst verweht ist unsre Spur

Nur die Erinnerung ist uns geblieben
an unsre Jugend und an Freud und Leid
Unsre Heimat, die wir immer lieben
bist Du, Wilhelmsthal, so unerreichbar weit

Oto dowód, że nawet taka mała miejscowość może stać się czyimś natchnieniem. Postaram się zamieścić tu wkrótce tłumaczenie tego utworu, kiedy już je opracuję.

Jasełka

Wczoraj w naszej szkole odbyła się Wigilia szkolna z jasełkami, którą przygotowali uczniowie pod czujnym okiem pani katechetki. Uczestniczyli w niej nie tylko uczniowie i kadra nauczycielska, ale także rodzice, mamy, którym udało się dotrzeć mimo tak dużego mrozu i nasz pan radny Henryk Sielski. Podobno miał być także wójt, dlatego też imprezę przeniesiono z piątku. Zabrakło też niestety księdza proboszcza. Miałam możliwość obejrzeć to przedstawienie, tym bardziej, że pomagając w przygotowaniach stroju Smerfetki byłam bardzo ciekawa, jak to będzie wyglądać. Wypadło świetnie. Scenariusz jak na jasełka bardzo oryginalny. Wprowadzono postacie z baśni, które przychodziły do stajenki składając Dzieciątku swe skromne dary. Każdej kolejno pojawiającej się osobie towarzyszyła „kolęda” opowiadająca o jej losie. Oprócz wspomnianej już Smerfetki, za którą przez jakiś czas podążał Klakier, byli też Jaś i Małgosia, Dziewczynka z zapałkami, Czerwony Kapturek, Pinokio, Rybak ze Złotą Rybką, Calineczka, Kopciuszek i Sierotka Marysia. Wszystkie dzieci w świetnych strojach, pięknie przerobione kolędy i dużo śmiechu – coś niesamowitego. Warto było zobaczyć coś takiego. Przedstawienie zakończyła wspólnie odśpiewana kolęda „Wśród nocnej ciszy” i życzenia złożone przez panią dyrektor. Następnie wszyscy podzielili się opłatkiem i złożyli sobie życzenia. Przyszedł też Mikołaj z prezentami dla dzieci. Wyjątkowo miła atmosfera wprowadzająca wszystkich w ten bliski już okres świąteczny.